این روزها(۴)
2.3.11
رفیق شفیق دوران لیسانس* همیشه می فرمودند:« هر وقت فکر می کنم به آخر خط رسیدم و اعصابم تا آستانهٔ پاره شدن کِش آمده اند، اتفاقی می افتد که بیشتر کِشم می آورد. همیشه تعجب می کنم چقدر توانایی کِش آمدن و تحمل کردن دارم.»
این روزها بسیار یادشان می کنیم!

*و البته که رشتهٔ ایشان مکانیک بود!
نظرات (2)
در 11:06 ص, Anonymous غير معرف نوشته...

جالب اينه كه هنوز هم داريم كش مي آييم.

 
در 12:02 م, Blogger شكيبا نوشته...

از شانس عالی ماست نازنین! شاید هم سخت می گیرد جهان بر مردمان سختکوش!

 

إرسال تعليق